Oral Diagnoz ve Radyoloji
Yunancadan gelen Diagnoz kelimesi, objektif ve de subjektif semptomların meydana getirdikleri hastalıkların tanımlanması anlamına gelmektedir.
Oral Diagnoz ise, Hastanın ağız bölgesine ait röntgenlerin incelenmesi ve detaylı bir ağız içi muayenenin yapılmasını takiben yapılan teşhis koyma işlemidir. Bu aşamada ilk amaç, hastanın öncelikli şikayetinin kaynağının tespit edilmesidir. Bunun yanında hastanın mevcut durumu bir bütün olarak ele alınmalı ve de bu sayede sadece mevcut olan değil, ileride sorun yaratması muhtemel olan potansiyel sorunlu bölgeler de belirlenmelidir. Bu sayede sorunların erken teşhisi ve uygulanacak koruyucu ve önleyici tedaviler, ileride oluşacak daha büyük sorunları önleyerek tedaviyi hem daha basit, hem de daha ekonomik hale getirecektir.
Dijital Radyografiler (RVG)
Geçmiş yıllarda kullanılan negatifli radyoloji teknikleri, gerek banyo aşamasındaki zaman kaybı, gerekse kullanılan banyo solüsyonunun içerisindeki kimyasallar ve röntgen filminin içerdiği kurşunun çevreye zarar vermesi gibi birçok dezavantaj içermekteydi. Ayrıca bu teknikte filmler kolaylıkla zarar görebilmekteydi.
Günümüzde gerek panaromik, gerekse periapikal röntgen filmlerinin yerini dijital sensörler almıştır.
Bu sayede çekilen röntgene ait görüntüler anında bilgisayar ekranında görülebilmekteyken, aynı zamanda bu görüntüler üzerinde istenen renk ayarları, büyültme-küçültme işlemleri ve ölçümler yapılabilmektedir. Bu teknikte hastanın maruz kaldığı radyasyon oranı da ciddi ölçüde azalmıştır. Ayrıca görüntülerin bilgisayar ortamında hasta dosyasında saklanabilmesi veya gerekli durumlarda internet ortamından paylaşılabilmesi de önemli bir avantajdır.